بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ

به نام خداى گسترده‌مهر مهرورز؛ هنگامى كه خورشيد در هم پيچيده شود،

وَ إِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ

و هنگامى كه ستارگان بى‌فروغ شوند (و سقوط كنند)،

وَ إِذَا الْجِبالُ سُيِّرَتْ

و هنگامى كه كوه‌ها روان شوند،

وَ إِذَا الْعِشارُ عُطِّلَتْ

و هنگامى كه شتران باردار متروك شوند،

وَ إِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ

و هنگامى كه حيوانات وحشى پراكنده شوند،

وَ إِذَا الْبِحارُ سُجِّرَتْ

و هنگامى كه درياها برافروخته (و پر) شوند،

وَ إِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ

و هنگامى كه اشخاص (گروه) گروه شوند،

وَ إِذَا الْمَوْؤُدَةُ سُئِلَتْ

و هنگامى كه از دختر زنده به گور شده پرسيده شود:

بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ

»به كدامين پيامد (گناه) كشته شد؟!«

وَ إِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ

و هنگامى كه نامه‌ها (ى اعمال) گشوده شود،

وَ إِذَا السَّماءُ كُشِطَتْ

و هنگامى كه پرده از (حقايق) آسمان برداشته شود،

وَ إِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ

و هنگامى كه دوزخ شعله‌اى فروزان شود،

وَ إِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ

و هنگامى كه بهشت نزديك شود،

عَلِمَتْ نَفْسٌ ما أَحْضَرَتْ

(در آن روز، هر) شخص مى‌داند آنچه را كه حاضر كرده است.

فَلا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ

و سوگند ياد مى‌كنم به (سيارات) بازگردنده!

الْجَوارِ الْكُنَّسِ

روان شده پنهان شونده،

وَ اللَّيْلِ إِذا عَسْعَسَ

و سوگند به شب، هنگامى كه روى آورد و برگردد (و به آخر رسد)!

وَ الصُّبْحِ إِذا تَنَفَّسَ

و سوگند به بامداد، هنگامى كه بدمد!

إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ

قطعا آن (قرآن) سخن فرستاده ارجمند (جبرئيل) است.

ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ

كه قدرتمند [و] داراى جايگاهى نزد صاحب تخت (جهاندارى و تدبير هستى) است.

مُطاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ

كه در آنجا (در ميان فرشتگان، فرمان او) اطاعت شده [و] درستكار است.

وَ ما صاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ

و همنشين شما (پيامبر) ديوانه نيست.

وَ لَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ

و بيقين او را در افق روشن ديده است.

وَ ما هُوَ عَلَي الْغَيْبِ بِضَنِينٍ

و او نسبت به (بازگويى اخبار) نهان بخيل نيست.